Aftellen naar Rotterdam                                    23 maart 2011
Nog 2 weken en dan mag ik weer naar de loop der lopen, het feest der feesten en de koning onder de marathons, de Marathon van Rotterdam. In 2007 zag ik op tv dat hij ivm de warmte werd afgeblazen (leuke woordspeling) en toen wist ik het zeker; ik wil ooit een keer een marathon meelopen, om te beginnen die in mijn geboortestad Rotterdam. Een jaar later was het zo ver en het was geweldig. Ook de jaren daarna steeds meegedaan en iedere keer weer genoten van al die lopers, al dat enthousiaste publiek en al die emoties. Rotterdam, ik ben er klaar voor…
De eerste keer vergeet je niet
Toen ik mijn eerste startnummer voor een marathon in handen kreeg wist ik in de verste verte niet wat me te wachten zou staan. Diverse keren 20 km gelopen, een paar keer 30 km en een keer een ronde van 40 km. Of dat nou een goeie voorbereiding voor mijn eerste marathon zou zijn? Geen idee. Op de ochtend van mijn eerste Marathon van Rotterdam omgekleed beneden in het Hilton bij het Hofplein, het startvak bij datzelfde Hofplein ingeschoven en dan maar wachten wat er op je af komt. Nou ja, niet te hopen dat er echt iets op je af komt maar je weet wat ik bedoel. Lee Towers zong zijn “You never walk alone”, het kanonschot als startschot, Langs de Kuip, rondje om het Ahoy, langs de Maastunnel, terug naar de Erasmusbrug die op de terugweg echt veel hoger lijkt dan op de heenweg, onder de kubuswoningen door, rondje Kralingseplas en dan terug langs al die mensen naar de Coolsingel. Die eerste marathon vergeet ik nooit meer. Wat een publiek, en wat leeft iedereen mee met al die sporters.

Snel sneller snelst
Inmiddels zijn we 3 jaar verder. En natuurlijk ieder jaar weer aan de start gestaan op de Coolsingel. De eerste keer in 2008 ging in 3:13 waarvan ik niet eens wist of dat nou goed of niet goed was. Kan ook niet anders als je nooit een marathon gelopen hebt. In 2009 werd de tijd veel scherper gezet op 3:01 maar zeg nou zelf, dat vráágt toch om revanche om die laatste minuten er af te krijgen. In loperstermen noemen ze dat dat je op jacht bent naar een “sub-3”. Verleden jaar de jacht op die sub-3 geopend en wonder boven wonder lukte het allemaal; 2:54. Dat is dan ook gelijk mijn PR tot op de dag van vandaag. De enige PR poging die ik later nog gedaan heb was Haarlemmermeer, maar daar wil ik het liever niet meer over hebben. Zucht, auw. Uiteraard heb ik nu wel in de gaten dat die 2:54 best een vlotte tijd was, maar kan het nog rapper?
En dat is vier
Zondag 10 april dan sta ik er weer, voor de vierde keer Rotterdam. Op de vrijdag ervoor alvast tegen inlevering van het startbewijs de startnummers halen, de tijdchip, het sportshirt en de onvermijdelijke plastic tas met folders, flyers en tijdschriften, hydraterende smeerseltjes en gratis deo’s in het formaat lippenstift. Altijd makkelijk om mee te nemen naar het sporten of sportweekendjes. Het beursgebouw aan de Coolsingel waar al die hebbe-hebbe-dingen worden uitgedeeld is een soort Huishoudbeurs voor ADHD-ers. Ze gaan dat weekend allemaal aan familie en vrienden laten zien dat al die trainingen echt wel ergens goed voor zijn geweest. Uitlopen is een soort vrijkaartje om het komende jaar weer te mogen sporten als je daar zelf zin in hebt.
Het halve RopaRun-team Tref & Co staat bij de marathon aan de start. Leuke training. Voor Marjolein haal ik vrijdag ook vast haar spullen op. Scheelt op de wedstrijddag weer een half uurtje werk en niet te vergeten, het scheelt ook wat meters lopen voor de wedstrijd. Ook John, Pieter en Rafael komen hun kilometers maken in Rotterdam. Voor Rafael een lastige route omdat “de man met de hamer” zo ongeveer bij hem voor de huisdeur staat. De verleiding is dan erg groot om juist daar te stoppen en onder je eigen heerlijke douche te stappen. Dat gaan we dus echt niet doen Rafael?!
Foto : René van Essen  Marathon Rotterdam april 2010
Maar de laatste loper die binnen komt na een hele dag rennen, zweten, afzien en wie weet ook wel spugen, al dan niet voorzien van de meest bizarre blessures, die verdient enorm applaus. Krijgt ‘ie ook van mij want zeker weten dat ik langs de hekken van de laatste meters sta als hij of zij binnen komt. Ongezien en onopvallend als laatste loper binnen komen kan niet. Alles wat blauwe lampen heeft en die dag het evenement mogelijk heeft gemaakt haalt de laatste loper feestelijk binnen. Ik weet zeker dat ook de laatste loper zijn marathon nooit meer vergeet.
Hoe krijg je veel aandacht
Tot nu toe heb ik geluk gehad. Ik eindig ruim binnen de limiet van 5,5 uur. Je zal er inderdaad toch echt vijf-en-een-half-uur over doen. Diep respect voor iemand die al die tijd aan het sporten is om zijn doel te halen. Veel knapper dan al die snelle jongens en meisjes die tegen heel veel geld beroepsmatig hun kunstje laten zien en na 2 uur en 7 minuten alle eer (en geld) krijgen èn aan alle kanten worden verwend. Ja natuurlijk is het super dat ze het kunnen. Zou ik ook wel willen, logisch.
Foto : René van Essen  Marathon Rotterdam april 2010
Foto : René van Essen  Marathon Rotterdam april 2010