1040 meter is heel veel                                         14  sep 2010
Na al die lange duurlooptrainingen en wedstijden is een korte afstand ook wel eens lekker. Maar deze is wel heel erg kort. De "Jaarmarkt-estafette" van Alphen aan den Rijn. Ieder jaar in september in aanloop (leuke woordspeling) op de jaarmarkt een run voor 5-persoons teams. 5x1000 meter, een rondje over 2 bruggen en je bent weer terug. Totaal kapot, hoestend en spugend, maar man man wat is het gezellig. Tuurlijk Ronald. Als jullie nog iemand nodig hebben ga ik mee hoor.
Hoe het werkt
Het principe van de jaarmarktestafette is heel simpel. Schrijf je in met een team van 5 man/vrouw, in de categorie waar je in thuis hoort; Recreanten, bedrijven of sportverenigingen. Zorg voor een goed humeur, 4 spelden per persoon en dat je op tijd op het Rijnplein in Alphen bent. Daar krijgt nummer 1 een stokje dat nummer 5 weer in moet leveren nadat alle teamgenoten er een rondje mee gehold hebben. Dat rondje gaat vanaf het Rijnplein over de Alphense Brug, via de Raadhuisstraat, over de Swaenswijkbrug (na 550 meter is die vl hoger en langer dan je denkt) en dan via de Julianastraat weer terug. Leuker kunnen we het niet maken, en korter ook niet want om over de Rijn te komen heb je een brug nodig. Kortom, een simpel rondje met halverwege een brug waarbij de Alpe d'Huez in het niet valt.
Ons team
Running Ronald had het weer voor elkaar gekregen om mij mee te laten doen voor een team van atletiekvereniging AAV'36. Zelf mailde hij de AAV goeroe dat er "weer een snelle bij was gekomen". Ja ja, bedankt, leg de lat maar weer zo hoog. Dat hielp ook zo lekker met de marathon in Haarlemmermeer. In ieder geval ben ik nu wel eerder klaar dan die 3 uur 3 daar. Doelstelling wordt nu eerder 3 minuut 30. Twee jaar geleden heb ik bij de recreanten meegedaan met een paar collega's. Eerste plaats! Maar dit is bij de sportverenigingen. Duidelijk jongens die willen dat het hard gaat, en het liefst heel rg hard.
De wedstrijd
Dinsdagavond even voor 6 uur. SMS-je van Ronald: "Auto of fiets, jij mag het zeggen." Eerlijk is eerlijk, het weer ziet er niet lekker uit, zeg maar gerust dat het baggerweer is. Harde wind en veel regen die echt met vlagen voorbij gutst. Kortom, ik sms terug dat we met de fiets gaan (of zoiets tenminste) want anders ben ik de komende jaren het watje dat bang is voor regen. Samen spoelen we even later richting Rijnplein waar we ons in de MediaMarkt met de teamgenoten en andere AAV-er voorbereiden op dit pre-olympisch evenement.

Half 8. Het is zo ver; we staan er klaar voor. Ik ben loper 3 in het meest bijzondere/opvallende shirt dat ik heb. Makkelijk met wisselen. Nog even snel een foto van Ronald die als eerste vertrekt. Wat gaat die er als een TGV vandoor zeg. Gaat e niet volhouden die snelheid. Maakt niet uit, lang leve de lol.
Ongeveer 7 minuten na het startschot ben ik aan de beurt. Het is bij de start gezellig druk langs de kant. Tussen de omroeper door hoor ik mijn naam maar het  komt er nu niet van om even een praatje te houden over de hekken heen. Knallen maar en vooral overeind blijven op de gladde steentjes.
Bocht 1 om. Dat lukt nog wel. Benen zijn fris en de echte snelheid moet nog komen. Alphense brug over en dan rechtsaf. Parcours stijf in de hekken. Netjes geregeld, dan hoef ik me niet druk te maken om tegenliggers. Dan het stillere deel in. De Raadhuisstraat. Weg uit de drukte. Niet te hard van start gaan nou. Een kilometer is best ver. Geen etalages kijken nu, maar knallen. Grieks restaurant op rechts schiet voorbij. Pizzatent op links ook. Snelheid houden nu, maar hoe snel eigenlijk. Op de baan heb je meer gevoel over snelheid. Iets gas er af anders gaat het mis op het tweede deel.

H! Een auto in de straat?! Gaat dat ding nou rijden! Gelukkig niet, maar wie komt hier nou op het parcours terecht. Slapende vlaggenist of zo? Daar komt de volgende brug. Rechtsaf naar boven toe. Klopt niet, hij is veel hoger dan anders. Wat voelt dat weer lekker zwaar. Kom op, doorgaan nu. Het is maar een stom stukkie omhoog. Klappende mensen en h, daar stond toch, ach kom, hoe heet ie ook al weer. Kop er bij houden, het gaat nu hard naar beneden maar het is handig om rechtsaf te gaan. Is korter dan via het station. Bocht is gelukt zonder de straattegels te kussen. Het is echt glad door al die regen. Snelheid dus even er af om de bocht door te komen. Nu nog even rechtdoor knallen richting MediaMarkt. Ik ben toch niet gk!

Aha, bekend terrein, daar komen de kroegen. Querelle op rechts. Ik hoor iemand roepen: "Kom op, nog een kleine stukkie." Hoe origineel, maar wel leuk. Klein stukkie; ja, met een boodschappentas achterop je fiets, maar niet bij deze snelheid. Longen beginnen te branden en de bovenbenen geven een subtiel signaal af. Tempo er op houden nu. Er zijn ergere dingen. Nu even door de walm heen van de friettent. Frikandelletje is best lekker, een ander keertje dan. Dat stokje moet eerst weg. Volgende kroeg, en nog een. En dan het Rijnplein weer, het wisselpunt. Eerst de haarspeldbocht om op die spekgladde zwarte stenen. Met de snelheid van mijn kleine vriendje linksonder op deze site de bocht om. Yes, weer overeind gebleven. Waar staat mijn opvolger in de heksenketel. Ja, gevonden. Stok overdragen en uithijgen. Longen branden, bloedsmaak in de mond en even adem happen. Voor een lange afstandloper is dit een feest. Om te stoppen dan. Dom, vergeten mijn tijd bij de wissel stop te zetten. Lekker belangrijk ook. Dat zien we vanavond thuis wel weer. Nu kijken hoe ons team het er vanaf brengt. Geen idee hoeveelste we eigenlijk liggen nu.

Ronald is inmiddels weer bijgekomen. Kostte hem dit keer meer moeite geloof ik dan mij. Heeft hij meer gegeven, te snel van start gegaan, of mist hij iemand om te hazen. Uiteindelijk zijn we vierde overall en 2e bij de sportverenigingen. Voor dit team (gemiddeld zijn we zeker ruim boven de 20 jaar.... heel ruim zelfs vrees ik) een prima prestatie. En wat nog belangrijker is dan dat: Het was gewoon leuk om te doen. Met de medaille om naar huis gefietst waar Ronald en ik nog even verplicht een stukje van de gondelvaart mochten zien. Tja, die bruggen h. Die hebben we vandaag al meer gezien...



Hartslagmeter
Bij het horloge waar ik mee train en ren zit ook een hartslagmeter. Vanavond speciaal op verzoek van Ronald die maar eens omgedaan. Ronald heeft zo'n zelfde ding, dus nu kunnen we vergelijken wie van ons het kleinste hartje heeft. Alleen al bij het wachten voor de start schommelde het bij mij tussen de 105 en 115. Kan toch niet de "wedstrijdspanning" zijn voor zo'n ludiek evenement. Laten we het dan maar houden op een klein hartje dat hard moet werken. Wat zou het anders moeten zijn? Hier de grafiek met snelheid en hartslag. Kennelijk iets van 3:03 gelopen. Niet zo slecht onder deze omstandigheden. Doe mij toch maar liever iets langer en iets langzamer.