Oude hond goed voor dubbel PR                         12 febr 2011
Dit jaar ging de laatste Zegerplasloop van het seizoen gelukkig wel door, daar waar sneeuw en ijs op het parcours de boel verleden jaar in het honderd lieten lopen. De laatste van 4 wedstrijden in een seizoen, dus traditioneel staat dan ook een 30km wedstrijd op het programma. Voor mij een mooi moment om te kijken hoe het met de conditie en snelheid staat kort voor de 20 van Alphen en de marathon Rotterdam. Dus 12 februari naar AAV36 in Alphen a/d Rijn om in te schrijven voor 30 km tempo. Wens was om in ieder geval onder de 2 uur te lopen…
Wat gaan we doen vandaag
Terwijl ik me inschrijf hoor ik achter me “He Treffie” roepen. Daar staat inderdaad Martin, de laatste aanwinst voor het Roparunteam van Tref&Co waar ik ook voor loop. Ook Martin komt zijn 30-je doen, voor hem als training in de aanloop naar de Roparun in juni. We praten even of wie wat wil gaan halen vandaag. De eindstreep, dat is duidelijk, maar de tijden lopen uiteen. Ik ga voor een beproefd concept. Veel te hard van start gaan en dan maar kijken waar het schip strandt. De Garmin 310 heb ik ingesteld op 3:52 per kilometer wat neer komt op een eindtijd van 1:56:00. Ik heb een PR van 1:56:16 en heb een aanloopwedstrijdje dus nu ingesteld op een dik PR. Waanzinnig plan, maar als het uiteindelijk onder de 2 uur wordt is het al mooi. Bij de start ook Redsoxrunner nog even gesproken. En dit keer ook twee fans (speciaal voor mij?). Ronald K en mijn vader die, met een paraplu model partytent in alle kleuren van de regenboog, de frisse dag en regen trotseerde en steeds weer op verrassende plekken rond het parcours op zou duiken.

Na het startschot gaat een groepje er gelijk heel snel vandoor. Lekker laten gaan dacht ik want er worden ook 10-15-20km wedstrijden gelopen. Zij zullen wel geen 30 gaan doen. Je niet laten verleiden om achter ze aan te jakkeren is de beste manier om een lekkere 30 te lopen. Dat zegt het verstand en dat verstand overwint dit keer tot een kilometer of 3/4. Dan zegt het gevoel dat ik net zo goed kan proberen om er bij te komen om als groep verder te gaan. Geen idee wat zij gaan lopen, maar het tempo lijkt niet zo gek veel harder dan dat wat ik wil. Gek genoeg kan ik makkelijk aanhaken en als ik bij Niels loop blijkt hij een 10km te gaan doen. Als Niels van mij wil weten hoeveel ik ga doen en ik “30” zeg, antwoordt Niels met “Lekker tempootje”. Of hij me voor gek verklaarde weet ik niet maar ik riep er gelijk maar achteraan dat ik er ook nog niet ben… De terugval komt vanzelf. Voorlopig geeft de Garmin aan dat ik veel en veel te hard ga vergeleken bij het gestelde doel van 3:52/km. Geweldig hoe snel je weer in je eigen valkuil kan trappen als je lekker loopt.

Na de eerste ronde van 10km, een rondje op de atletiekbaan. Ongeveer 250 meter voor me uit gaat een loper die kennelijk een 20 gaat doen. Als we het hek verlaten voor rondje 2 krijgt hij een fietser-met-vlaggetje mee. Ik niet. Ik niet! Waarom niet? Bezuinigingen bij AAV of zo. Nou ja, de route ken ik inmiddels wel. Op de Verlengde Aarkade staat pa-met-de-plu en roept dat het lekker gaat en “deze paraplu ga je ook in Praag zien.” He? Ik ga 8 mei 2011 de marathon in Praag lopen, maar wat gaat hij dan doen. Bij het tunneltje naar de wijk Berendrecht zie ik een bekende aan komen fietsen. Loopcoach Coen die bij me aan haakt vanaf kilometer 13. Voor zover dat gaat vertel ik nog even over mijn geplande marathon van Brussel in oktober, leg hem uit dat ik nu de 30 aan het doen ben en dat ik ver, maar dan ook heel ver voor lig op het geplande schema. Coen doet met succes zijn best om mij wat af te leiden en daardoor worden de kilometers echt minder eentonig. Ik blijf mijn voorsprong op mezelf uitbouwen waarmee ik bedoel dat ik sneller ben dan mijn schaduw die 3:52 per kilometer wilde lopen. Ik geef mijn schaduw het nakijken en als ik zelf vooruit kijk zie ik dat ik duidelijk aan het inlopen ben op de 20km man (die nog steeds de fietser met vlag bij zich heeft en ik niet). Maar ik heb Coen.

PR nummer 1
Coen geeft de opdracht om de man voor me bij het 15 km punt te kunnen pakken. Gezien mijn geaardheid besluit ik om het bij “inhalen” te laten en wel op het 16 km punt. Na ongelooflijk veel loslopende honden te hebben ontweken, loop ik hem inderdaad voorbij waarbij we nog wel even uitwisselen dat we alletwee kennelijk op kop lopen van een andere afstand. Geen concurrenten dus. En zo komen we op de baan aan waar ik weer een rondje mag maken. Speaker Jan ziet me in opvallend oranje binnenkomen en als ik over het 20km punt loop geeft Jan even de tijd door;  1:15:17 . Omdat ik zelf niet met een verstreken tijd in beeld loop maar alleen met een verschil in gewenste tijd, was die 1:15:17 echt een verrassing. Een aangename verrassing want dat was een PR op de 20km. Het oude PR stond ongeveer 30 seconden langzamer en kwam van de 20 van Alphen in 2010. Totaal onbedoeld en dus ook niet verwacht is dat dan wel grappig. Alleen moet ik nu nog 10 km verder. Als dat maar goed gaat.

Onderweg in het laatste rondje, weer trouw gevolgd door Koen, kijk ik op het horloge. Ik heb 1 minuut 52 voorsprong op mijn gepland schema wat uit zou moeten komen op die 1:56:00 wat dus een dik PR zou zijn. Even rekenen. De beentjes voelen toch niet zo fris meer als een uur geleden en over 3 weken is er een belangrijke wedstrijd. Dat PR gaat er echt wel komen, maar wil ik tot het gaatje gaan om van een dik PR een nog dikker PR te maken? De combinatie van vermoeidheid, verstand en lol over het PR op de 20 zorgen ervoor dat ik het niet eens erg vind dat ik het tempo niet vast kan houden. Coen geeft aan dat het tempo wel lager is dan rondje twee maar redelijk stabiel blijft. Ik ben de voorsprong op mezelf om aan het rekenen naar de kilometers die ik nog moet doen. Rekenen en moe zijn gaat me niet lekker af maar nu lukt het wel. Als ik zo door ga kom ik uit waar ik heen wil. De eindstreep en een 1:56:00 .
Coen geeft nog even wat opmerkingen waarvan de ene leuker is dan de ander. "Je landt duidelijk meer op je voorvoet dan vroeger. Dat komt je tempo ten goede. Je gaat lekker man." Tot zo ver de leuke opmerkingen. De minder leuke was dat hij zei: “Ik zie nog wel wat puntjes die je kan verbeteren maar die laten we maar zitten. Je moet een oude hond geen nieuwe kunstjes leren.” Ik heb het hem zo duidelijk horen zeggen bij kilometer 22,5. Het is dat Coen een kop groter is dan ik en er wat mij betreft ook duidelijk ouder uit ziet, maar als iemand je voor “oude hond” uit maakt sla ik groen uit en barst mijn shirt al open.
PR nummer 2
Nou ja, Coen is iemand van wie je dat tussen al die motiverende uitspraken dan toch wel kan hebben. Op kilometer 25 heeft Coen goed in de gaten dat de energie er een beetje uit is bij me en coacht geweldig met kleine opmerkingen over van alles en nog wat. En zo komt de baan met eindstreep in het zicht. Op de streep zet ik de Garmin stil en schakel over naar de gelopen tijd. In beeld komt zonder omhaal 1:56:00 . Veel tempo laten versloffen dus de laatste 10 kilometer, maar wel een leuke indicatie voor wat mogelijk is. Tijden vind ik belangrijk, finishplekken eigenlijk helemaal niet. Natuurlijk was het wel leuk om eerste geworden te zijn en een plantenbakje in ontvangt te mogen nemen. Hij staat nu als het goed is op tafel bij de man-met-de-paraplu die veel enthousiaster is dan de man met de hamer.

Nog 3 weken rustig aan en dan knallen bij de 20 van Alphen.