Twee weken na de marathon van Apeldoorn. De sneeuw is weer weg en niets doet nog denken aan de schaatstochten die nog maar een week geleden werden verreden. Toen in de stralende zon, nu is er wat regen en harde wind. Wind en de Zegerplasloop bij AAV'36 lijken altijd hand in hand te gaan. In aanloop naar de Rotterdam Marathon staat vandaag een 30km loop op het programma. Doe dan maar gelijk een Zegerplasloop.
Druk druk
Gelukkig kan het vandaag wel even; tijdens het werk een paar vakantie-uurtjes opnemen om een stuk te gaan rennen. Lastig met plannen hoe laat ik nou moet eten omdat de start om 13:55 uur is. Een uur er voor zat ik nog aan tafel 4 boterhammen naar binnen te stapelen, en een banaan, een flesje sportdrank en een kop koffie. Niet helemaal zoals ik zou willen maar het kwam zo uit. Op naar AAV'36. Inmiddels wordt het een beetje "gewoon". Binnenlopen bij AAV'36, de juiste inschrijftafel zoeken en veel bekende gezichten zien. Ik kies de rij voor de 30km-loop en betaal mijn 5 euro. Met liefde, want er moet toch een hoop geregeld worden steeds. De 50 cent wisselgeld is even uitverkocht. Plezier er mee. Ik zal er niet wakker van liggen. Trainingpak uit en in de tas, samen met het flesje drinken dat niet leeggelopen zou zijn in m'n tas als ik de dop dicht had gedrukt. Voorbereiding knul, voorbereiding is het toverwoord.
Ik ontmoet een aantal AAV-ers die vandaag hun clubkampioenschap op de 20 km gaan lopen. Ook zijn er veel die vandaag gaan lopen als voorbereiding op de 20 van Alphen en/of de Rotterdam marathon. Mijn planning gaat dit keer anders. De 20 van Alphen heb ik uit mijn agenda geschrapt. Soms zijn er vl belangrijkere dingen in het leven, en met stip op 1 staat gezondheid. Ook de voorbereiding op de marathon van Rotterdam gaat op een laag, zeg maar heel laag pitje. Als het gaat zoals het moet gaan, loop ik hem mee, al is het maar om hem gewoon gelopen te hebben. Wie weet pak ik de week er voor ook Utrecht wel mee als duurloop. Alle tijden van verleden jaar waren leuk maar worden dit jaar niet gehaald. Dus vandaag gaat die 30km Zegerplasloop helemaal nergens om. Geen doel, of het moet "lekker lopen" zijn.
Samen uit, samen thuis
Altijd weer een frustratie als je van de baan af moet voor ng zo'n zelfde rondje. Je weet wat je te wachten staat, waar het zwaar wordt en ik vraag me dan iedere keer af waarom ik dit doe. Waarom vind ik dit leuk. Vind ik dit leuk? Nee, en daarom doe ik er aan mee... omdat ik bekaf ben, het pijn doet, het niet gezellig is om tegen de wind in te rammen maar ook oh zo lekker is om bij de finish te mogen stoppen. Gek eigenlijk, je gaat lopen om te mogen stoppen. Begin dan niet! Filosofie is nooit zo mijn ding geweest geloof ik.

Henk en ik zijn inmiddels al bij het 23km punt aangekomen waar ik coach Coen zie lopen, met hond. U kent Coen nog wel als de meefietsende coach tijdens de vorige 30km editie van de Zegerplasloop op 12 februari 2011, en tijdens de 20 van Alphen in 2011. Tijdens het voorbij rennen vraagt Coen hoe het gaat. Ik kon hem nog net toeschreeuwen dat mijn kuit voelde als een ballon, met dank aan zijn fysio elastiek en marteloefeningen die ik 2xdaags uit moet voeren. Lekker Coen, voelt goed joh. In de verte hoor ik Coen lachen. Hij wel.

Op de 24 km geef ik Henk aan dat mijn rechterkuit echt op springen staat, tegen de kramp aan, en dat als ik terug val hij gewoon door moet gaan. Gelukkig krijgen we dan net een beetje wind mee en kan ik langere passen maken. De boel rekt daardoor weer wat op en het herstelt snel. Henk beantwoordt mijn kuitverhaal met een compliment dat ik "voor de wind" zo ongelooflijk makkelijk loop. Vandaag kom ik daarmee wat makkelijker in mijn eigen ritme en dat scheelt inderdaad wel. En in plaats dat het bij mij slechter gaat trekt Henk vanaf de 25 het oude tempo net niet meer. Het scheelt niet veel maar het gaat net niet. Ik neem ook en klein beetje gas terug en probeer hem er een paar keer bij te praten, haal hem 1 keertje op maar helaas. Het gaat een fractie te snel. Zo lopen we vrij kort achter elkaar richting de baan waar ik wel graag samen met hem wil finishen na die 30 km.
Als we de baan opdraaien staat daar mijn fanclub, Petra en Tjitske, toch weer klaar. Ze hebben weer en wind getrotseerd om mij een heldenontvangst te geven. Niet lang na de finish hoor ik de waarheid. Ze zijn wezen shoppen en "We hebben best weer het nodige uitgegeven hoor :-) . Eerlijk is eerlijk, het waren nuttige dingen. Als ik de baan op stap voor de laatste 300 meter hou ik in en laat Henk bij me komen. Samen uit samen thuis. Gezamenlijk lopen we die laatste ronde en komen precies gelijk over de streep, al was het alleen maar om de jury een uitdaging te geven. Finishfoto doen ze vandaag niet aan. Mijn eindtijd heb ik niet eens geklokt en ik moet hem van de jury horen. 1:58:44 . So be it.

We krijgen onze kaartjes om de prijzen af te halen in de kantine en mijn persoonlijke wedstrijdsecretariaat gaat daarvoor die kant op. Henk en ik praten nog kort na, tussen het uithijgen door. Hij vraagt of ik niet drink tijdens het lopen. Nou nee, eigenlijk niet. Alleen tijdens een marathon maar ook dan maar mondjesmaat. Of het moet tijdens de MidwinterMarathon in Apeldoorn zijn. Daar maak ik dan wel gelijk gebruik van het bloggersrestaurant op de 38 km. Ik ga zelf nu ook naar de kantine om mijn trainingpak, beetje nat door de leeggelopen sportdrank, aan te trekken. Mijn fanclub heeft zich na mijn inschrijving (u weet wel, die 5 euro zonder 50 cent wisselgeld) over mijn prijs voor de 1e plaats op de 30 km ontfermd. Ik ga naar huis met een rookworst als 1e prijs. Ach ja, als je hem om je nek hangt is het net een lauwerkrans. Een rookworst van 5 euro.
Henk en ik beuken weer aan de noordkant van de Zegerplas tegen de wind in, ombeurten de ander uit de wind houdend hoewel dat met mijn postuur... Enfin, dat verhaal zal u bekend zijn. Ik blijf achterom kijken en zie dat Gerwin het moet gaan redden. De uitslagen heb ik nog niet gezien nu ik dit zit te tikken, maar heb er alle vertrouwen in dat hij het gered heeft. Ons tweede rondje is iets langzamer gegaan. Henk gaf onderweg al een keer aan dat het nu wel zwaar werd voor hem. Als hij dat al zegt met zo veel kracht in zich, waarmee hij zo makkelijk tegen de wind in lijkt te stampen, dan gaat het kennelijk echt zwaar. We draaien voor de tweede keer de baan op waarbij de man op de fiets, die ons de weg wijst, ons op een dwaalspoor probeert te brengen. Hij wil ons de finishbaan op leiden en met de grootste moeite kunnen we hem er van overtuigen dat wij de 30 lopen en dus nog een ronde moeten, en hij dus ook nog een ronde moet fietsen. Soms zit het mee, en soms...
Samen sterk in de storm
Vanaf de start gelijk op pad met Henk van Zutphen die net als ik de 30 gaat doen, en met Gerwin Vos die een snelle 20 wil lopen. De mannen van de 10 laten we van ons weg gaan, net een tikkie te rap om dat tempo vandaag in te zetten. De eerste 10 km worden er wat verhalen uitgewisseld over wie, waar en hoe snel gelopen heeft en ik kijk er van op dat ze mijn tijden zo ongeveer uit hun hoofd weten. Ik kan ze zelf niet eens onthouden. De stukken tegenwind nemen we kop over kop en zeker het stuk langs het meer bij de Barnsteenstraat is beuken tegen de wind in. Die stukken vreten tijd, of energie. Net hoe gek je jezelf laat maken. De eerste ronde van 10 km doen we in een relatief rustige 39 minuten rond. Voor de lezer die nu van de bank glijdt van het lachten of boosheid...: Als je met regelmaat die afstanden loopt met een beetje tempo in de benen is die 39 minuten rond nou niet echt een Speedy Gonzales prestatie. Sorrie, ik heb gewoon heel veel geluk met een stel goed meewerkende onderdanen die daar niet wakker van liggen.
We gaan de baan weer af, keurig in ons treintje met 3-man, en gaan proberen dit rondje weer net zo vlak te houden. We kennen de moeilijke stukken nu en we helpen elkaar door op tijd af te wisselen. Zo kan het dus ook, meneer de Pool tijdens de marathon in Praag, waar je zo lang zo dicht achter me liep en mij het werk liet doen. Ben bang dat hij dit niet leest, maar ik heb het toch maar mooi even gezegd. Vanaf kilometer 13 krijgt Gerwin het lastig. We houden een beetje in en proberen Gerwin er nog bij te praten. Het lukt niet. De afstand wordt net iets te groot en hij gaat solo verder. Henk en ik overleggen wat te doen, maar Henk wil graag onder de twee uur lopen en vreest dat als we op Gerwin wachten dat niet zal lukken. We hebben gezien dat Gerwin op de 14 km al een dusdanig grote voorsprong heeft op zijn nr 2 dat hij het ook solo wel gaat redden.
Een rookworst voor 5 euro                                      18 feb 2012