Het nieuwe jaar gelijk maar begonnen om wat extra kilometers te maken. Allemaal voor het goeie doel, die 60 van Texel op tweede Paasdag. Ik zie er als een berg tegen op om meer dan de marathonafstand te moeten lopen, maar ik moet en ik zal het een keer gedaan hebben. Vandaar dus de extra meters en deze AAV'36 Zegerplasloop als training. Het weer is dit keer prima. Nou nog een eindtijd verzinnen.
Clubkampioenschappen bepalen tussentijd
Zoals bijna altijd met de Zegerplasloop (toeval?) moet ik werken maar mijn collega's hebben er geen probleem mee dat ik mijn werktijden om deze loop heen plan. Ze leven mee, wensen me succes en schoppen me de deur uit. In de kantine van AAV'36 is het gezellig druk omdat de clubkampioenschappen op de 10km vandaag gehouden worden. Ze gebruiken daar dit evenement voor. Tijdens het rondje warmlopen als tijdverdrijf klampt Gerwin Vos, een van de snelste AAV-ers, me aan. Welke afstand ik wil gaan lopen vandaag en in welke tijd? Mijn plan om de 20km op 4:00 min/km weg te gaan beantwoordt hij met zijn plan om mee te doen aan de 10km clubkampioenschappen en te starten op 3:50 min/km, en er gelijk maar een privé rondje van 5km aan vast te plakken. Hoewel ik niet erg schrik van die 3:50 is dat voor de afstand van mijn 20km veel te snel. Omdat ik vandaag een flexibele agenda heb gooi ik mijn 4-minuten-rond-plan gelijk de prullenbak ik en beloof met Gerwin mee te lopen. Na die 10 km gaan we ieder solo verder. Deal.

Als het startschot valt sprint Gerwin gelijk de baan af en als eerste het hek door de Sportlaan op. Ik er achter aan. Nou ben ik ook niet helemáál gek en weet dat dit niets met 3:50 min/km te maken heeft. Dit is veel sneller en als ook de Garmin om mijn pols is bijgekomen van de schrik en ik naast Gerwin loop ter hoogte van de Zegerplas geef ik subtiel aan dat hij veel te hard gaat. "Effe een gaatje slaan." zegt Gerwin. Oké, het is jouw wedstrijd, mij maakt het niet uit. Maar we blijven dit tempo lopen en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat we naast elkaar lopen of ik op kop, dus ik ben er mede schuldig aan. Op de 3 km geef ik nog een keer aan Gerwin aan dat we veel sneller gaan dat het schema dat we een kwartiertje geleden nog hadden afgesproken. We lopen net onder de 3:40 min/km en zitten dus nu al een halve minuut onder schema. Gerwin antwoordt kort maar krachtig: "Zo lang het gaat, gaat het." en blijft zonder te lachen recht vooruit kijken. Eén van ons tweetjes is gestoord, en ik ben het niet...

Op km 4 zeg ik tegen Gerwin dat ik dit niet vol ga houden de hele ronde, zeker ook omdat ik er nog 10 extra achteraan moet plakken, en dan motiveert Gerwin me tot op het bot door te zeggen: "Als het niet lukt ga je je eigen tempo maar lopen hoor." Snotverdorie, ik loop nog op kop ook, blijf die idiote 3:40-ers draaien en dan moet ik afhaken? Dat dacht ik toch zeker niet! Nou ga ik door ook!! Op de 7 km lijkt het zelfs een beetje moeilijker te worden voor Gerwin want hij zit niet zo kort meer achter me. Die minuten houd ik af en toe een beetje in, en ik spoor Gerwin aan. "Kom op, aanhaken. Je kan het. We hebben een enorm gat geslagen met nummer 2. Je wordt clubkampioen." Gerwin zegt dat dat toch niet gaat lukken want ook al wordt hij eerste, de rekenmethode die AAV'36 hanteert gaat roet in het eten gooien. AAV is inderdaad de enige vereniging die ik ken waarbij niet met een leeftijdscategorie gewerkt wordt maar met een tijdscorrectiefaktor op basis van leeftijd. Kortgezegd wordt je eindtijd sneller "gemaakt" als je ouder bent. Als je 80 bent en je rollator laat je niet in de steek heb je kans dat je clubkampioen wordt. Maffe bedoeling. Gerwin zal hier dus bij wijze van spreken een wereldrecord moeten lopen om clubkampioen te worden. Enfin, niet bij nadenken verder en gewoon doorrammen.

We maken het rondje om de plas af en gaan terug naar de atletiekbaan waar we nog 300 meter mogen om de 10 km af te ronden. Speaker Jan de Jong roept ons al om en vertelt er gelukkig bij dat ik de 20km doe en Gerwin na deze clubkampioenschaps-10km er nog 5 km achteraan doet. Anders is het voor de toeschouwers zo raar als we niet halfdood en gelukszalig na de streep in elkaar zakken. Ik pak een tussentijd op de 10 km van 0:36:36 en Gerwin "finisht" zijn 10km in 0:36:38 , precies 3:40 minuut/km. Daarmee is Gerwin dus volgens de klok gewoon clubkampioen geworden en niet derde. Uiteraard respect voor de nummers 1 en 2 en alle anderen, maar het blijft vreemd. Genoeg daar over.
Rekenen is ook een vak
Was ik verbaasd dat Gerwin en ik zo dwaas van de baan af stoven na het startschot, nu blijf ik zelf door lopen in dit tempo. Het gaat zwaar maar het gaat wel. Ik ga rekenen voor mijn eindtijd, en reken voor de verandering vooral even met me mee, net zo fout als ik onderweg deed. Vastgebrand in mijn bovenkamer staat altijd die 4:00 min/km rond die met de afstand van 20 km uitkomt op 1 uur 20 precies. Tot zo ver helder. Het schema vandaag was 3:50 en nou komt de rekenfout: Ik bedenk me, 3:50 is 10 seconden sneller per kilometer en daarmee bespaar ik vandaag 200 seconden = 2 minuten. Nee rekenwonder, 200 seconden is geen twee minuten maar veel en veel meer. Maar goed, die verkeerde 2 minuten had ik in gedachten en ik was er heilig van overtuigd dat dat klopte. Ik reken vanaf dat moment dus 1 minuut 20 in mijn eigen nadeel.

Gerwin en ik liepen op de 10km streep ook nog eens ruim 2 minuten voor op ons schema, dus een mogelijke eindtijd straks van 1:16 maar dat laat ik verder los en kijk alleen naar die tweede ronde. Daarin bouw ik onderweg ook wat winst op. Ik moet een paar voetgangers omzeilen en haal inmiddels de nodige 15km lopers in. Dat vind ik nooit leuk voor ze en dus ook niet voor mij. Ik blijf klokken en zie dat ik in de tweede ronde ook wat voorsprong aan het opbouwen ben. Het is allemaal wel goed gegaan geloof ik en ik draai de inmiddels verlaten atletiekbaan op voor de laatste ronde. Ik verwacht een eindtijd te gaan zien van rond de 1:15:20, want 1:20:00 zoals altijd min die "200 seconden = twee minuten" min 2:40 winst op het schema is 1:15:20 .

Maar als ik de laatste tientalle meters maak zie ik de finishklok op 1:13:hoog staan. Is dat ding kapot of wat is er aan de hand? Nog even doorlopen en ik kom over de streep in 1:13:57. Heel even snap ik er geen moer van maar dan dringt mijn rekenfout tot me door. 200 seconden is geen 2 minuten maar zelf 1 minuut 20 "sneller" dan dat. Oké, ook goed. De 1e prijs (lekker belangrijk) van vandaag is een prachtig plant die we met smaak hebben opgegeten want ik verwachtte een rookworst en dan eet je je prijs op ook natuurlijk, wat er ook gebeurt.

Grappig, ik voelde me onderweg zoals het hoort bij een 1:15:30 maar liep een 1:13:57. Leuke onbedoelde test was dit. Je gaat je dus voelen zoals je denkt dat je je moet voelen. Had me gezegd dat ik op 1:13 uit zou komen en ik was net voor het einde in elkaar gezakt. De volgende test wordt dus het lopen zonder horloge maar met een meefietsende coach die niks anders doet dan liegen over tussentijden. Pinokkio acht ik  [x] ongeschikt voor die rol.
Goed begin is het halve werk                               5 jan. 2013