De Zegerplasloop van januari leverde onverwacht een vlotte tijd op de 20km op. De Midwintermarathon 2 weken geleden ging ook al lekker. Vandaag proberen of deze 30 km bij de Zegerplasloop een beetje wil lukken als training voor de 60 van Texel over nog maar 6 weken. Brufen en neusspray om me een beetje fatsoenlijk aan de start te krijgen. Mooi loopweer en geen speciaal plan vandaag. Gewoon lekker lopen.
Lekker voorbereid ?
De zaterdagochtend verloopt weer lekker rommelig. Hoofdpijn dus brufen, dichte kop dus stomen met rinocaps en neusspray. Rommelt al dagen en ik hoop dat de griep ver weg blijft. Buitenlucht zal goed doen. Ik vertrek naar mijn zin te laat op de fiets naar m'n werk om me daar voor het sporten om te kleden en bedenk me halverwege dat ik  totaal vergeten ben om iets te drinken mee te nemen. Jammer dan. Eenmaal omgekleed nog snel twee boterhammen tussen de kiezen en bij gebrek aan sportdrank is er altijd nog de koffie-automaat. Met melk en suiker alstublieft. Ik doe het altijd lekker op koffie, dus laat de sportdrank maar zitten. Dan na een snelle blik in de computer weer weg om tussendoor "even" een stukje te gaan rennen en ik ben fors aan de late kant. Zeg maar gerust bijna t laat om Tjitske te zien vertrekken voor haar 5 km run. Toppertje met enorm doorzettingsvermogen. Ik schrijf me als een speer in voor de 30 km afstand en doe mijn trainingspak uit. Ondertussen word ik aangesproken door collega Matthieu die samen met zijn vrouw de 10 km gaat lopen. Ook hem heb ik kennelijk besmet met het "hardlopen is wel grappig" virus. De speaker roept om dat de 5 km over 2 minuten van start gaat en ik zorg dat ik nog net op tijd langs de baan sta om Tjitske succes te wensen. Daar gaat ze, en dat na de pittige training van gisteravond. Ze gaat het redden, dat weet ik zeker, maar ik hoop dat ze er ook een beetje plezier in heeft. Dan ontmoet ik Ronald ook langs de baan. Ronald, die ik inmiddels naar zijn PR's op de 10 km, de halve en de hele marathon heb kunnen hazen, gaat vandaag voor de clubkampioenschappen van AAV'36.

Daar gn we weer
In het startvak sta ik naast Marc de Boer die vandaag wel gas zal gaan geven. Hij vraagt me naar mijn plannen. Of ik vandaag op 15 km/uur weg wel gaan? Ja, zoiets ja. Mijn horloge staat ingesteld op 3:48 km/uur, goed voor 15,8 km/uur en wat ik daarmee bereiken wil weet ik eigenlijk ook niet. Op de fiets had ik me bedacht dat je daarmee uit moet komen op een tijd van 1:54:00 en dat is maar liefst 2 minuten sneller dan mijn PR. Kortom, een instelling op mijn horloge die nergens op slaat en ik besluit me er dan ook maar niets van aan te trekken.
Vergeet sportdrank... neem koffie!      16 feb. 2013
Ronald staat na zijn 20 km, in een mooie en geplande tijd van 1 uur 21, aan het einde van de Cooperbaan klaar om d foto van de dag te maken. Zijn aanmoediging geeft me nog net weer even extra energie om richting de toegangspoort van AAV te draaien waar Petra nog steeds op me staat te wachten. Ik draai de poort in en geef aan dat ik straks op de finish wel graag wat te drinken wil. Onder applaus van de aanwezige enthousiastelingen dribbel ik de baan op voor het laatste rondje. Nog n keer een blik op het horloge en dan weet ik het zeker. Ik ga dik onder mijn vorige PR uitkomen. De speaker roept om dat de eerste 30km loper de baan op is gekomen en eerlijk gezegd ben ik wel weer blij dat ik er ben. Het ging dan wel weer makkelijk, maar toch... Het laatste rechte eind en ik zie dat de nummer twee aan de overkant de baan op komt. Onder het spandoek zet ik mijn horloge stop op precies 1:53:52 . Een heel dik PR omdat de vorige tijd op de 30 km, ook op de Zegerplasloop, op 1:56:00 stond. Was verleden jaar mijn hoofdprijs een rookworst voor 5 euro inschrijfgeld; dit keer mocht ik met een gietertje met blauwe druifjes naar huis. Ja ja, je moet er even voor rennen maar dan heb je ook wat.
We gaan van start en het is in de bocht met betonrandje bij de poort altijd even goed uitkijken dat je niet op je snuit gaat. Iedereen wil vlot weg zijn, weg uit de drukte. Het lijkt wel een herhaling van de vorige edities. Een paar lopers gaan als een raket weg en het kan niet anders dan dat die maximaal 10 km gaan doen. Ik laat ze lekker gaan maar laat me in mijn enthousiasme toch verleiden om ook iets vlotter te lopen dan goed voor me is. Richting de Zegerplas en dan naar de dagcamping. Even omhoog en een bochtje. Dan weer lekker naar beneden en vanaf dat punt, kilometer n, loop ik vandaag solo. Geen telefoon mee, geen muziek en gewoon lekker lopen. Op de 2 km staat buurman-Wilfred te vlaggen, zijn jaarlijkse vrijwilligerstaak. Hij moedigt me aan en dat doet altijd goed. De bocht om en om de voetbalvelden heen. De sloten zijn er uitgebaggerd en in de berm in de modder ligt een halve brommer. Zeker gejat en later gedumpt. Even verderop een badkuip in de modder. Een badkuip?! Inderdaad, een badkuip, en ik bedenk me dat er dus een simpele ziel geweest moet zijn die, ik vermoed in het holst van de nacht, van zijn badkuip af moest en die hier in de sloot gegooid heeft. Tja, ze bestaan...

Ik maak mijn rondje om de sportvelden af en zie op mijn horloge dat ik me inderdaad niet houd aan mijn 3:48 min/km. Hoeft ook niet, maar ik ga sneller en snap ook niet hoe dat kan. Als ik weer bij Wilfred langs loop roept hij me een looptip na over de houding van mijn armen. Terecht, ik loop wat verkrampt en gebruik zijn gratis tip gelijk. Nu verder gaan en mijn rondje om de Zegerplas afmaken. Het loopt wel lekker eigenlijk en zo kom ik weer bij de poort van AAV'36 aan. Ik ga rechtsaf de poort door en zie dan bij de kantine Tjitske en Petra staan. "H, Tjitske, hoe heb je gelopen." kan ik roepen en ze brult enthousiast terug dat ze hem in 28 minuten heeft gelopen. Geweldig goed gedaan! Vrolijk doe ik mijn ronde op de baan om op de start/ finish de 10km tijd van 0:37:33 neer te zetten. Op naar ronde nummer twee.

Als ik net de baan af ben zie ik aan de overkent van de Kromme Aar Ronald lopen die eigenlijk vlak achter me loopt. We zwaaien even en hij roept dat het eenzaam is om alleen te lopen... De tweede ronde gaat iets langzamer dan de eerste. Gepland weliswaar, want die eerste ging gewoon veel te snel. Wel bouw ik mijn "winst" op die 3:48 gemiddeld nog een paar tellen uit maar dat mag geen naam hebben. Weer over de bult bij de dagcamping, weer langs Wilfred die gelijk een tussenstand geeft over mijn positie ("Je loopt eerste en heel makkelijk.") en weer langs de brommer en de badkuip. Zo gaat ook de tweede ronde zonder problemen voorbij en kom ik na 19,6 km weer bij de atletiekbaan aan. Petra en Tjitske staan er nog steeds en ook zie ik Matthieu staan. Ook van hem wil ik in het voorbij gaan even horen of het gelukt is en hij bevestigt dat vrolijk, en tegelijk hoor ik de groep die daar staat lachen. Wat is er zo grappig aan? Hij heeft hem toch wel uitgelopen! (Later zie ik hem gelukkig gewoon in de uitslagenlijst staan. Leuk!) Weer mijn ronde over de atletiekbaan en op de 20 km zet ik 1:15:30 op de klok. Voordat ik de baan af loop stop ik naast de kantine om bij de drankpost een beker water te drinken en wandel ondertussen rustig naar de uitgang.

De laatste ronde
De fietser met vlag die altijd in ieder geval de laatste ronde mee fietst om eh, ja waarom eigenlijk, is door mijn drankpauze nog net op tijd om bij me aan te sluiten. Hij belt zonodig met zijn fietsbel naar wandelaars met hond om een seintje te geven dat er weer zo'n hardloopdwaas -ik- aan komt, en voor de rest moet hij lekker doorfietsen. Ja joh, ik zweten, jij ook zweten. Ik wil proberen die 3:48 gemiddeld dan ook maar te halen vandaag en heb genoeg marge om de teugels wat te laten vieren. Heel ontspannen maak ik de laatste ronde af en u herkent de route  inmiddels ook al; Wilfred - brommer - badkuip / badkuip - brommer - Wilfred. Daarna mag ik een paar echt ontspannen recreanten inhalen die met de laatste kilometers van hun 20 bezig zijn. Achter heb ik inmiddels een andere loper gezien die kennelijk ook de 30km loopt. Als hij behoefte heeft mag hij aanhaken, maar dat komt er niet van merk ik. En zo komt vandaag voor de derde keer de baan in zicht.