Daar gaan we dan. Kwart over zeven en ik ben met Maaike en Henk in de auto onderweg naar de marathon van Eindhoven. En hoeraatje voor de uitvinder van de ruitenwissers want de hebben we nodig zeg! Het sopt de hele weg en de voorspellingen zijn droevig. Wat een contrast met verleden week de Kustmarathon. Het is goed dat ik wat supporters mee heb want anders was de verleiding groot geweest om terug te gaan naar huis, naar het dekbed dat vast nog wel een beetje warm is.
Eindhoven; het regent (meters bier)              13 okt 2013
Snel nat
Maar dat doen we dus niet. We zetten door en hebben gelukkig dicht bij een parkeerplek. Lekker door de regen naar het beursgebouw om mijn startnummer op te halen waarbij ik onderweg in een grote en net iets te diepe plas stap. Niet handig want nu zijn de droge sokken voor n de wedstrijd gelijk z nat zijn dat die vandaag echt niet meer opdrogen. En het zorgvuldig aangebrachte anti-blaren-tape ook niet. Ja, dit gaat zo'n dag worden waarvan je denkt, wat komt er nog meer? Blijven lachen. In het beursgebouw haal ik mijn haas-startnummer op. Inderdaad, het is een nummer waarmee ik als haas te boek sta, alleen heeft mijn te hazen hardloopster af moeten zeggen met een blessure. De haasopdracht naar een eindtijd onder de 3 uur, in hardloopvaktermen 'n "sub3", is dus komen te vervallen. Blijft voor mij vandaag over het lopen van de marathon zonder doel. Doe daarbij een bak regen om U tegen te zeggen en de belofte van de organisatie dat die vernieuwde parcours nog sneller is geworden, en dan is het een rare mix van zinloosheid geworden. Het parcours is dus snel, het is zeiknat en inderdaad ben ik dat ook. Snel nat.
De start is verplaatst naar het centrum van de stad en de laatste twee km. zijn duidelijk verbeterd; minder geslinger en minder bruggetjes en rare bochten. Het scheelt niet veel maar toch net genoeg om weer een paar tellen sneller te kunnen zijn als je toch al op je tandvlees loopt. Voorlopig ben ik nog niet bij de finish. Eerst maar eens bij de start zien te komen. Als ik de kleedruimte uit kom, gehuld in bijzonder nuttige wegwerp-regenjas van Maaike, zet ik mijn GPS horloge aan die mij vrolijk nog net weet te vertellen "Batterij leeg". Wat! Batterij leeg?! Dat kan helemaal niet want die heb ik van de week nog opgeladen. Dacht ik... Absoluut zinloos om me hier nu druk over te maken. Deal er maar een keer mee en het maakt vandaag toch totaal niets uit. Voor het eerst in 35 marathons en een ultaloop ga ik op pad zonder horloge.

De controle bij de ingang naar de startvakken is streng maar rechtvaardig en als ik aanklop bij het eerste startvak ligt het al op de lippen van de controledame om me weg te sturen. Zal vast iets met leeftijd en haarkleur te maken hebben, maar dan zegt ze duidelijk verrast: "H blauw, loop maar door." En daar staat Frankie dan, in het voorste startvak tussen al die Afrikaanse jongens en meiden in waarvan ik, gezien het leeftijdsverschil, makkelijk de vader had kunnen zijn. Ik heb een flashback naar de marathon van Enschede 2012 waar dat me ook overkwam. Het voelt ongemakkelijk, haast genant, maar het is zo grappig dat ik door het lachen heel ontspannen aan de start sta. Om me heen kijkend ontdek ik achter het hek in het volgende startvak (sorrie sorrie) Erik, de toploper die ik vorig jaar in Eindhoven een stukje mee op sleeptouw mocht nemen. Vrolijke kerel met korte beentjes die als een razende over het asfalt flitsen. Ook Rik staat er bij die vandaag een PR wil gaan lopen. Ik wens ze alletwee veel succes en geniet in de stromende regen van de sfeer die de salsaband onder het afdak weet te maken. Het contrast kan haast niet groter en in de regen gaan we van start zonder dat ik iemand hoor aftellen of een startschot hoor lossen. De groep voor me zet zich in beweging, maar je kan ook zeggen dat ze wegsprinten alsof ze honderd meter verderop nog net de trein willen halen. Ik hoef geen startknop van m'n horloge in te drukken en ga gewoon achter ze aan. Op gepaste afstand, dat dan weer wel. Na een meter of 300 een high-five naar Maaike en Henk die links langs de kant staan en dan ben ik weg voor de komende 20 km. Dan kom ik weer bij ze langs omdat de marathon hier bestaat uit twee rondes van 20 en tot slot een lus van 2 km door het centrum.
Geen tijd
Ik vertrek in een groep en besluit zo lang mogelijk met een groep mee te lopen omdat ik hoop dat deze groep een tempo loopt dat bij mij past. Ook verwacht ik dat een groep veel constanter tempo loopt dan ik zelf zou kunnen zonder klokkie. Zo gezegd zo gedaan en we stappen lekker door de regen over de lange rechte asfaltwegen van Eindhoven. Door de vele bands en DJ's langs de kant is het totaal niet saai en ondanks het rotweer staat er toch wel het nodige publiek. Da's altijd leuk en het leidt lekker af, zo erg zelfs dat ik de eerste tijdwaarneming op het 5 km-punt mis. Niks aan te doen maar ik moet er wel om lachen. Het tempo ligt voor mijn gevoel goed maar tot de 10 km heb ik werkelijk geen idee hoe hard het gaat. Daar zie ik dat die 10 km af worden getikt in 38:33 en dat is best vlot voor zo maar een marathon. Zeker een week na de zware Kustmarathon is dat eigenlijk t vlot maar het gaat wel erg lekker.
Ook op het 15 km punt zie ik nog net dat de klok op 58 minuten staat, maar hoeveel precies weet ik niet. Veel te druk bezig met het ontwijken van plassen wat overigens totaal zinloos is. Hoe dan ook ben ik al totaal drijfnat en sta al vanaf de start te soppen in sokken en schoenen. Niet mijn ding maar gek genoeg kan ik er wel om lachen vandaag. Natter dan dit kan ik toch niet meer worden, en zo draaien we achter het PSV stadion langs richting de spoortunnel waar ongeveer het 20 km punt moet zijn. Inmiddels is onze stabiele groep vanaf de 18 km uit elkaar gevallen. 3 Man hebben een kleine versnelling ingezet en een paar haken duidelijk af. Ik zweef er met een paar anderen tussenin. Het 20 km punt en de bijbehorende klok zie ik niet maar wel rechts in de bocht, voor de spoortunnel, Maaike en Henk waarbij Henk me toe schreeuwt: "Je loopt voor op schema!" Welk schema weet ik niet precies maar ik ga er van uit dat ze mijn eeuwige 4 minuut/km hanteren, dus dat ik nu onder de 1 uur 20 loop. Da's netjes en ik loop verder, maar inmiddels loop ik solo het tweede rondje in.

Onderweg staan de bands nog even enthousiast te spelen als op de heenweg, zo nodig diep verscholen in de grote laadruimtes van vrachtwagens. Dat zal voor hen ook geen pretje zijn om zo lang buiten te staan toeteren, en dan komt straks na ons ook nog eens de halve marathon langs. Diep respect voor al deze mensen die er voor ons toch een leuke dag van weten te maken. Ik geniet er in ieder geval van en steek een duim op naar ze als bedankje. Tot aan de 30 km sla ik alle drankposten over omdat ik gewoon geen zin in koude drank heb en genoeg heb aan mijn druivensuikertjes. Bij de 30 km zie ik mijn tijd van 1:57:13 en dan weet ik dat het voor vandaag veel te hard gegaan is. Ik meende me te herinneren dat 1:57 mijn tussentijd tijdens de marathon Rotterdam 2012 was waar ik mijn PR liep. En vandaag ga ik dit tempo niet meer volhouden. Mijn linkerkuit begint langzaam in een kramp te raken door het Zeeuwse zand, door de kou en door regen van vandaag. Dus even een stukje wandelen met een beker water. Geen idee of het werkt maar ik ga op mijn tenen lopen om de kuiten te ontlasten. Wie weet totaal niet goed maar het werkt, voor even. Dan maar weer rennen en zodra die linkerkuit weer opspeelt toch weer even wandelen. Zonde want de energie om gewoon door te knallen had ik vandaag wel, maar ik had geen behoefte aan meer pijn of andere ongemakken.

Op de 36 km staat een dame in leren motorpak en ook nog een helm op langs de kant van de weg. Ze ziet dat ik last heb van kramp en dat ik wandel. Ze roept dat ik moet ontspannen en doet voor hoe ik ontspannen moet wandelen en soepel moet bewegen. Iets onderuitgezakt, armen voor zich uit en losse polsjes. En dat op een bosweg in leren pak met helm deed me sterk denken aan Calimero die de vogeltjesdans aan het oefenen is. Ik doe haar na en vertrek weer na haar bedankt te hebben voor de tip. Gelijk daarna hoor ik mensen aan de kant roepen "Kom op Erik" dus kennelijk komt er 'n Erik kort achter me aan. Ik kijk om terwijl ik aan het wandelen/dribbelen ben in inderdaad; het is "de Erik van verleden jaar" die me voorbij zoeft. Wat loopt hij nog lekker makkelijk en dat zet mij er toe aan om ook maar weer verder te dribbelen. Richting centrum, richting finish en richting warme douche.
Grijs maar niet gek
Weer achter het stadion langs, voor het politiebureau langs en dan oversteken naar rechts, de winkelstraten van Eindhoven in. Hier wordt het weer wat drukker en het is inmiddels een beetje droog geworden. Langs de kant bij alle kroegen staan weer veel bezoekers die hier na alle regen nu meters bier wegspoelen. Elke keer weer super om te zien hoe respectvol ze achter de gele strepen blijven staan die op straat zijn geplakt en de lopers aanmoedigen. Eindhoven, dank je wel daarvoor. De verkeersregelaars geven me vrij baan voor de laatste honderden meters en met Maaike had ik al afgesproken dat we, net als in Rotterdam dit jaar, die finish weer samen zouden gaan doen met ons spandoek "Grijs maar niet gek".
Daar zie ik Maaike en Henk al staan met het spandoek. Ik kijk achterom en er loopt gelukkig niemand kort achter me zodat we niemand kunnen hinderen met onze gezinsfinish. Maaike stapt over het hek en met het spandoek tussen ons in hobbelen we de laatste honderd meter gezellig samen naar de eindstreep. Puur genieten van deze leuke finish waarbij Maaike en ik het publiek in ieder geval ook mee laten genieten van ons succes. Zwaaiend over de finish in 2:52:07.
Best lekker gelopen vandaag. De regen deerde me niet, alleen die kuit had wat last van de kou en van Zeeland. Het maakt niet uit. Een gezonde finish zonder blessures, zonder horloge en zonder tijdstress. Ik denk niet dat ik vaker zonder horloge ga lopen maar voor een keer was het wel leuk. Van Henk en Maaike krijg ik daarna de mooiste prijs toe nu toe; een sportschoentje met snoep en een hele leuke dag.