7-Heuvelen in vlak tempo    19 nov 2017
Dit keer weer lekker ouderwets met de trein naar Nijmegen  voor  de 7 Heuvelenloop. Vorig jaar met de bus maar tijdwinst zit daar niet in. Ik ben weer gevraagd voor het wedstrijdteam 1 vanuit het werk om mee te lopen met de bedrijvenloop. Een eer maar ook een tactisch spelletje van de coach. Leeftijd en snelheid zorgen voor wedstijdpunten dus kennelijk ben ik redelijk snel en redelijk oud. Een twijfelachtige eer dus.
We hebben er prachtig weer bij dit keer, in tegenstelling dat alle voorgaande jaren waarop het altijd wel hard leek te waaien. Het verzamelen van alle lopers is een ritueel aan het worden. Een renie mag je het noemen. Leuke nieuwtjes worden gedeeld maar ook serieuze verhalen over ernstige zaken, ziektes en andere bittere pillen die priv of in het werk moesten worden geslikt.
   
Toch schakelen we al snel over naar de wedstijdmodus. Willen we dit jaar eindelijk weer een op het hoogste podium of wat gaan we doen. Een paar lopers zijn super in vorm waar andere lopers juist met een come-back bezig zijn na zware blessures. Alle strijdplannen gooien we over boord vandaag. Het wordt ieder voor zich, lekker lopen en maar zien wat er van komt. Ik wil in ieder geval wel sneller zijn dan vorig jaar want dat was geen succes. Iets rustiger starten is het idee en iets vlakker lopen, als dat lukt. En dan kijken of ik aan het einde van de rit nog energie over heb.
Vanaf Berg en Dal gaat het naar beneden toe en dan is het zonde om geen kracht meer te hebben voor een paar snelle kilometers richting  finish. De fanclub zit thuis-voor-de-buis en volgt de tijden die de computer automatisch door geeft. Elke kilometer ligt dit jaar een mat voor de tijdmeting dus niet allen op TV maar ook op de computer is dit jaar mijn prestatie minitieus te volgen. Gas geven dus.
De eerste kilometers is het proberen uit de drukte te komen en het juiste tempo te pakken zien te krijgen. Kilometer 1 gaat in 3:48 en dat is prima. De basis ligt. We gaan valsplat omhoog en dan is km 2 in een tijd van 3:41 te veel van het goeie. Even mezelf tot de orde roepen en slim gaan lopen nu. We blijven iets omhoog gaan en dan zijn de volgende kilometers in 3:50 goed. Kilometer 5 gaat echt omhoog en als ik nu niet te veel weg geef gaat het wel lukken vandaag. Ook dat lukt in 3:59 waarme het eerste blok van 5 km voorbij is in totaal 19:08. Bijna gelijk aan vorig jaar maar nu voelt het veel beter n het geeft een kans om straks te versnellen.
De volgende kilometers gaan heel verstandig. Niet te gek doen heuvel op, en gas geven als het naar beneden gaat. Energie proberen te verdelen. Waar kilometer 10 lekker naar beneden gaat is de volgende kilometer de zwaarste in 4:05.
En nu proberen winst te pakken. Strakke bochten, hier en daar pijn verbijten waar het even zeer doet en toch blijven lachen.

De laatste kilometer naar de finish toe proberen om links in de rij deelnemers die nog moeten starten iemand te herkennen. Vergeet het maar. Veel te druk. Tot plotseling van links een "H Frank" van mijn collega Mariska klinkt. Het geeft extra stimulans om er, voor zover dat nog gaat, een schepje bovenop te doen. Laatste kilometer in 3:43 en een finish in 57:29. Toch een hap van verleden jaar afgehaald.
De matten op elke kilometer zorgen voor een mooi beeld van de snelheid ten opzicht van de locatie op het parcours. In dit geval met de hoogtemeters er bij. In mijn geval als 18e van de 2008 gefinisht in mijn categorie. Best aardig.
En nu is het wachten op de uitslagen. Resultaten van de beste vijf lopers (in punten) worden opgeteld en zijn van belang voor de bedrijvenloop. Eerst de in heel Nijmegen wereldberoemde huisgemaakte tomatensoep in het bedrijfsrestaurant. Beetje room er in, sliertje groen er boven op (het oog wil ook wat) en nu maar wachten...
Het verlossende woord komt al snel. Wr mogen we richting prijsuitreiking en is het wachten op welke plaats op het podium voor ons is. En wr wordt het de tweede plaats achter het Radboud. Hun team is, heel tactisch, samengesteld met een aantal snelle dames met een ruime ervaring in verjaardagen. Of te wel,  dat levert meer punten op door leeftijd dan door snelheid. En aan die "ervaringsgraad" ontbreekt het ons.
Dit jaar niets meer dan een bos bloemen. Beetje karige beloning voor deze prestatie bij zo ongeveer het grootste evenement van Nederland. Een schril contrast met vorige jaren. Ik ben er stil van, vandaar deze zitplaatskeuze op de terugweg...