20 van Alphen, keurig op tijd     4 maart 2018
Na drie jaar weer eens aan de start bij de 20 van Alphen. Vorig jaar ziek op bed en het jaar daar voor gewoon geen zin. Kan gebeuren maar je thuiswedstrijd kan je eigenlijk niet laten schieten. Daarom de afgelopen tijd, naast de marathontrainingen, wat meer de nadruk gelegd op de korte afstand. Nou ja, kort? Twintig kilometer blijft een flink stuk maar in vergelijking tot mijn hobby van 42,195 km valt het mee.
   
Na de lus van de Westkanaalweg over het water naar de Ooskanaalweg. Het tempo ligt nog steeds (te) hoog maar ik besluit tot Aarlanderveen te proberen aan te blijven haken. Het 5 km punt passeer ik in 0:18:37. Voor mij vandaag te snel. Onze koploper stampt door maar hij is het, als we rechtsaf gegaan zijn het fietspad langs de N231 op, duidelijk zat dat hij de enige is die kopwerk doet. Hij spoort anderen aan de kop over te nemen. Ik kn niet, aan mijn tempo heeft niemand wat. Anderen geven geen reaktie en vertikken het terwijl later zou blijken dat ze het echt wel aan hadden gekund. De koploper gaat van links naar rechts en weer terug, maar niemand neemt over. Als een lange trein volgt het rijtje lopers hem. Als laatste loper zie ik het gebeuren. Hij geeft even gas om de rest te laten merken dat hij wat van ze wil, hij haalt het tempo er volledig uit om zich in te laten halen, maar hij is gebombardeerd tot locomotief. Mijn wagonnetje is aan het ontsporen.

Ik hou dit tempo vol tot kilometer 7 en moet de rest dan laten gaan. Is ook helemaal niet erg want dit ging toch veel sneller dan de geplande eindtijd van 1:18. Kort voor het binnenlopen van Aarlanderveen zie ik dat 4 lopers onze locomotief voorbij lopen, dankbaar gebruik makend van het feit dat hij ze, tegenwind, tot hier geholpen heeft en ze kunnen nu free-wheelen richting de dijk met windje mee. De gewezen locomotief is kennelijk even van de kaart want hij ziet een verhoogde middengeleider bij de ingang van Aarlanderveen over het hoofd, en gaat vol voorover om op zijn handen en knien op straat te landen. Ik loop er een meter of 20 achter hem en gelukkig sneller toeschouwers op hem af om hem te helpen. Gelukkig is er dus goede zorg voor hem en hoef ik me niet schuldig te voelen als ik door loop. Tot hier gingen mijn kilometers in 3:46 maar dat is voorbij.

Dorp uit, weg oversteken en de dijk op. Zonnetje, windje schuin rechts van achteren en met een iets rustiger tempo van 3:50 / 3:55 per kilometer voelt het wat beter. De 10 km doe ik in 0:37:56. Kijken of ik dit een beetje vol kan houden tot ergens in Alphen en het mag zelfs een stuk langzamer; als ik er nu twee blokken van 20 minuten per 5 km bij doe kom ik nog steeds mooi op tijd binnen. Rustig aan dus. Het is een eenzame tocht. Amper een andere loper in de buurt en omdat er hier ook verder niemand te bekennen is voelt dit als een van de vele keren dat ik hier al gelopen heb als training. De Zegerbrug over en de lange bocht naar rechts om weer op de Westkanaalweg uit te komen. Eindeloos lijkt die te zijn maar straks begint rechsaf de Burgemeester BruinsSlotsingel die net zo eindeloos is.
We vliegen het centrum van Alphen aan den Rijn uit in oostelijke richting. Tempo zoeken, niet op hakken trappen en ook proberen lekker te gaan lopen. De van Boetselaerstraat is de eerste en laatse kilometer van de route. Bewoners en bezoekers maken er hier een feest van en dit maakt de 20 van Alphen ook echt de 20 van ALPHEN. Geen dure toppers hier heen halen maar gewoon lekker sporten, aanmoedigen en straks uithijgen & opscheppen.
De eerste kilometer gaat (zoals altijd) veel te snel en met een tijd van 3:39 weet je dat het vandaag anders moet. Op de Bijlen probeer ik middenop te gaan lopen omdat ik uit lange ervaring weet dat deze straat hier aan de zijkanten behoorlijk af loopt. Mijn enkels vinden dat nooit leuk en heel blijven is, naast de aan de burgemeester beloofde tijd van 1:18, minstens zo belangrijk. Rechtsaf de Westkanaalweg op en even wind mee. Vanaf dit punt kom ik in een groepje van 6 te lopen die zo te zien stuk voor stuk veel meer tempo in de benen hebben dan ik. Maar ja, een groepje kan wel handig zijn om daarmee zo het stuk tegenwind richting Aarlanderveen te overbruggen.
Het weer in februari 2018 ging alle kanten op. Van koud naar storm en van sneeuw naar regen. Maar de laatste dagen leek het er toch op dat het op zondag "race-day" prachtig weer zou worden. Een mooie dag om te testen hoe het er voor staat in de aanloop naar de marathon van Rotterdam.
De benen voelen goed en met een beetje mazzel wil de rest van het lijf vandaag ook gewoon lekker mee doen. Nee, zo snel als 6 weken geleden bij de Drechtloop in Leimuiden op de 10 mijl hoeft vandaag niet. Het idee is om vandaag 1:18 te lopen maar als dat niet lukt is elke andere tijd ook goed.
Vandaag ben ik gastloper bij de VOA, de Vereniging Ondernemers Alphen a/d Rijn. Onze uitvalsbasis is horecagelegenheid "De Alphense Burgemeester" in de Julianastraat. In het zonnetje samen met Nicole op de fiets die kant op om daar mijn startnummer op te halen. Het terras aan de achterkant is overdekt en in die tijdelijke tent hangt de warme geur van Midalgan, zweet en banenenschillen. De tientallen lopers die zich hier omkleden zijn er duidelijk klaar voor.
Ik speld mijn startnummer op het nieuwe shirt en trek voor de zekerheid toch maar een ondershirt met lange mouwen aan. De wind komt dwars over de polder en ik ken mezelf; Beter gestikt dan bevroren. Korte broek moet kunnen want de benen gaan toch flink malan vandaag.
In het startvak kom ik, net als de vorige keer, de nodige bekenden tegen. De 20 van Alphen is en blijft een renie na de winterstop. Langs de kant staat ook de burgemeester van Alphen, mevr. Spies. We kennen elkaar, ze weet dat dit mijn hobby is en vraag welke tijd ik vandaag in gedachten heb. 1:18 beloof ik haar. Ik zoek een plek in het startvak en zij geeft een paar minuten later het startschot voor mij en duizenden anderen. Nu is het mijn beurt om aan het werk te gaan en te kijken of al die trainingsmeters nog ergens goed voor zijn geweest.
Langs de kinderboerderij naar de kruising met de Ridderhof; h h, eindelijk weer wat drukte, publiek en andere lopers te zien. De lopers van de 10 km. lopen vanaf hier gelijk met ons op, zij het dat wij rechts en zij links van de middenberm lopen. Nog een kilometer en dan linksaf terug het centrum van Alphen in. Het tempo ligt nog mooi op 3:55 / 3:57 per kilometer maar de benen beginnen moeilijk te doen. Kracht te kort.

Volgens de routekaart gaan we straks linksaf de Meteoorlaan in dus ga ik op de kruising met de Zonneweg ook alvast links van de middenberm lopen. Een stuk beter dan eenzaam rechts. Tot ik in de verte bij de Meteoorlaan zie dat mijn 20 km route helemaal niet linksaf gaat maar nog een stuk rechtdoor loopt over de kruising heen. Mijn fanclub is daar in grote getale aanwezig (het dichtst bij huis, vandaar) en gebaart me dat ik aan de verkeerde kant loop. Het lukt met om tijdens het lopen het afzetlint tussen de loopbanen over mijn hoofd naar de andere kant te laten glijden en eigenlijk zonder tegenslag kom ik weer rechts te lopen. De kleine krachtterm over de verkeerde route zal weinig energie gekost hebben. Even verderop de keerlus, terug naar de kruising en nu wl echt samenvoegen met de 10 km. Nog 3 km. te gaan maar de fut is er nu totaal uit. Ik voel me misselijk en wil nog maar 1 ding; finishen.
Op mijn horloge zie ik dat ik rond de 4:00 per km. mag lopen om die eindtijd van 1:18 te halen, en eerlijk gezegd kan het ook niet veel sneller meer. De accu is leeg. De laatste bocht naar rechts om weer de Van Boetselaerstraat in de gaan. Nog 1 km vrij worstelen want met hardlopen heeft dit niets meer te maken. Het is lekker druk langs de kant en ik praat mezelf nog n keer moed in om die laatste km. wel door te blijven lopen. Over de Alphense Brug, slingertje rechts links en dan over de finishstreep in 1:18:04 .
Meteen als ik over de streep ben, heb ik het idee dat mijn eten van vandaag er via de weg van binnenkomst weer uit wil. Dat blijft me gelukkig bespaard. Een paar tellen uitpuffen op de grond doet me goed en een minuutje later gaat het wel weer. Een zware bevalling vandaag.

Bij de medailleuitreiking gelijk maar een bekertje water naar binnen en ik voel me weer helemaal happy nog voor ik het uithijgvak verlaten heb. En nu terug naar het omkleedpunt zodat ik daarna nog een paar andere hardloopdwazen binnen kan zien komen. Als ik de kroeg binnen stap zitten de kok en de ober aan de bar. Verder is de zaak nog leeg. Verbaast vragen ze of ik nou al terug ben van de 10 km? "Nee sorry, van de 20," zeg ik, "en mag ik nu een biertje?" Daarna snel omgekleed en gekeken hoe Nicole, Monique en Frank vandaag hun ding deden. De een nog trotser dan de ander omdat Nicole vandaag wr een PR liep. 
Als iedereen binnen is gaan we samen met supporter Dennis nog even nagenieten bij "De Alphense Burgemeester". Successen worden uitgebreid gevierd, teleurstellingen verwerkt en omgezet in nieuwe kansen. Bedankt iedereen voor de support en de leuke dag.