Relaxt door Rotterdam      8 april 2018
Tradities zijn om af en toe te doorbreken. Het vaste supportersteam reist dit keer apart naar Rotterdam. Iets later dan ik zelf doe, en ze maken de dag ook niet zo lang. Voor een loper is dit al een pittige dag maar om hoogzwanger te supporteren is minstens zo'n "zware" klus. Kleinzoon/kleindochter zit aardig in de weg maar is er alvast een beetje bij. Ik word opgepikt door Nicole (en familie) dus mijn geheel verzorgde reis is prima geregeld.
De afgelopen maanden een paar keer wat korte afstanden gedaan. Lekker vlot. Eind januari de 10 mijl bij de Drechtloop en in maart uiteraard de 20 van Alphen. Nou is een marathon heel wat anders dan een snel rondje Leimuiden/Rijnsaterwoude dus vandaag wordt gewoon even tanden bijten, doorzetten en vooral genieten in Rotterdam. De elfde keer Rotterdam dus ik vier mijn 10-jarig marathonjubileum hier tijdens de feestelijkste marathon van Nederland. Laten we er dan ook maar een feest van proberen te maken.
We parkeren de auto op Kralingse Zoom en gaan verder met de metro naar het Centrum. De sfeer is als altijd; vriendelijk en gezond gespannen bij de lopers. Meereizende fans volgen trouw hun gestoorde familieleden die het vandaag voor het zeggen hebben. We lopen naar de kleedruimte die zoals altijd naast de Coolsingel is. Over wat we vandaag aan gaan trekken om in de lopen bestaat geen discussie. Het wordt een (te?) warme dag om te lopen. In de kantine drink ik mijn fles sportdrank voor de helft leeg, eet nog twee boterhammen en daarna gaan we naar buiten. Geen grote meetings dit jaar.
 
In verband met de verbouwing van de Coolsingel is de start verplaatst naar de voet van de Erasmusbrug. Dat betekent een kilometer verderop, dus een kilometer slalommen tussen sporters, toeschouwers en dixies door. Omdat we alleen van de oostkant de startvakken in kunnen is het aan die kant van de weg hartstikke druk. Te druk als je het mij vraagt en er ontstaan wat opstoppingen. Niet handig als je nog een sanitaire stop wilt maken en het toch al aan de late kant is. Voor iedereen duidelijk even wennen deze nieuwe startplek. De finish is dit jaar nog wel op dezelfde locatie op de Coolsingel maar ook dat zal volgend jaar anders zijn. Tien minuten voor tijd stap ik dan mijn startvak C in en kan achter vak B aansluiten. Gewoon mooi op tijd om Lee Towers zijn "You never walk alone" te zien zingen, nog n keer de schoenveters te strikken en de rest van de sportdrank weg te werken. Lee is klaar met zingen en als het startschot valt uit het bekende kanon, zijn we weg. Onderweg voor 42 warme kilometers.
Mijn eindtijd voor vandaag maakt me niets uit. Lekker proberen te lopen en maar zien waar het schip strand na een hoop klussen en verhuizen de afgelopen maand. Traplopen was eigenlijk d training naar deze marathon. Voor loopmaatje Nicole, met wie ik in november naar de Berenloop op Terschelling ga, wordt dit vandaag een grotere uitdaging. Nicole wil proberen, en niet meer dan dat, om vandaag onder de vier uur te lopen. Ze weet zelf heef goed dat zij het liefst loopt in de regen met en graad of 5, dus eigenlijk een uitdaging die je niet eens met jezelf aan moet willen gaan.
Ik probeer in het drukke gehobbel, de Erasmusbrug omhoog, iets te pakken te krijgen wat op ritme moet lijken. Dat lukt niet echt. Geef mij maar gewoon een kilometer vlak om de pas en snelheid er in te krijgen maar dat gaat vandaag dus anders. Ook start ik dit keer voor het eerst sinds 9 jaar aan de linkerkant van de weg dus voor de supporters Maaike en Henk wordt het ook even zoeken. Dat betekent dat ik aan de zijkant van de weg moet gaan lopen anders zien ze me nooit. Net na de bocht naar links, na de brug, staan ze in de middenberm achter de hekken. Op een totaal andere plek dan andere jaren maar die dikke buik (van Maaike) was makkelijk te vinden. Een zwaai, een aanmoediging en ik ga rechtsaf verder richting de Kuip. Het is even raar dat alle vast punten dit jaar dus een kilometer opgeschoven zijn. Geen 5 km punt bij de kuip en dat is gewoon wennen. Voor de tijd maakt het niet uit want de 0:20:13 is gewoon prima.
Het punt van de 10 km kom ik voorbij in 0:40:35 en dat is wel heel erg stabiel gelopen vandaag. Om die ene kilometer die we bij de start nu te kort komen goed te maken, is de keerlus bij het 15 km punt, net voor de kruising bij Slinge, wat langer gemaakt. Je loopt 500 meter door naar het oosten en dan weer terug. Een simpele oplossing die nog gezellig is ook want op de andere rijbaan komt je een lang lint lopers tegemoet. Om daar bekenden tussen te zien lopen is eigenlijk niet te doen.
Ondanks de warmte lukt het me toch om het tempo vlak te houden en als ik ergens in die keerlus over de 15 km-mat kom in 1:01:02 ben ik meer dan tevreden. Rechtsaf naar de kruising van Slinge toe voor het grote supportersfeest. De rijen zijn dit jaar langer en dikker dan voorgaande jaren. De gekte komt hier tot een feestelijk hoogtepunt en als, ondanks die drukte, Ans mij nog weet te ontdekken ook ik mij met een high five aanmoedigt, loop ik met een grote glimlach verder. Verder met mijn rondje om Ahoy en het Zuidplein waar als het goed is ergens Maaike en Henk weer moeten staan. Of eigenlijk zal dat vandaag wel "zitten" zijn want Maaike heeft heel verstandig een vouwstoeltje meegenomen. Het leven van een fan gaat niet over rozen.

Inderdaad zijn ze weer op de vast plek alleen hebben ze nu een verrassing voor me. De aanmoediging bestaat vandaag ook van het showen van een T-shirt dat Maaike aan heeft met daarop de tekst: "Opa's kleinste grote fan". Voor mij een mooi moment om wat mij betreft en lastig stuk van de route in te gaan. Vanaf hier naar de Erusmusbrug terug duurt voor mijn gevoel eindeloos. Je wilt het niet optellen bij de kilometers die je al gehad hebt, maar aftellen mag ook nog niet. Dan zit er maar n ding op; doormalen met de benen. Blik op oneindig en verstand bijna op nul. Over de 20km in 1:21:26 en de halve marathon in 1:26:28. Het wordt al zwaarder en warmer. Je bent op de helft vertel ik mezelf. Nog maar 20 te gaan...
De lol gaat er vanaf een kilometer of 23-24 aardig af. Geen idee hoe het komt maar het wil even niet meer. Ademhaling doet niet meer wat ik wil en de benen zijn vermoeid. Ik verplicht mezelf tot de bocht naar links, terug richting Erasmusbrug, te blijven rennen maar zelfs dt lukt niet. Even wandelen dan maar want er staat nergens dat dat niet mag. Richting de brug ga ik over het 25 km punt in 1:43:23 en dan lekker naar de fans. Vr de brug pak ik een beker water aan want het lijkt me vandaag niet goed de marathon te lopen zonder te drinken, ondanks het feit dat drinken bij mij meerstal zorgt voor een opgeblazen gevoel. Het water neem ik mee naar de oprit naar de brug waar Maaike en Henk staan. Ik zie ze al zwaaien en stap het randje van de stoep op tegen het hek. Laat de rest maar even lekker aan me voorbij gaan. Na een welverdiende pauze stap ik het parcours weer op en probeer aan te haken bij een flinke groep.
Ook dat is vandaag geen goed plan. Het gaat me net een paar stappen te hard en ik kan dat niet bijhouden. Geen kracht genoeg en al heel snel laat ik ook dat plan varen. Slappe hap eigenlijk dat ook dit niet lukt maar ach, laat ik er nou maar het beloofde feest van maken want dat is het echt weer in het centrum van Rotterdam. De bekende drumband in de tunnel. Heerlijk. Na de kubuswoningen richting Kralingseplas en de eerste toplopers komen me hier al tegemoet. Schitterend om te zien en wat een snelheid zit daar in. Over de mat op het 30 km punt in 2:07:31 dus het tempo zakt lekker maar het valt eigenlijk nog wel mee allemaal. Mooi zo. En nu weer verder gaan met genieten rond de Kralingse Plas. Een pittig en wat saaier stuk in de route maar je loopt wel "richting finish" en dat loopt altijd lekkerder. Zoals elk jaar een kleine pauze bij mijn collega die bij de drankpost staat. Gewoon omdat het kan, en dan weer verder.
35 km in 2:31:41 en onderweg pak ik bij een van vele kinderen uit de buurt een stuk sinaasappel aan. Omdat ik trek heb in "iets" en omdat het van de gezichten af straat dat ze het geweldig leuk vinden om wat uit te delen. Niet alleen dat stuk sinaasappel maar ook gewoon het leuke, korte, kontakt doet me goed. Het geeft net weer een beetje energie voor de laatste kilometers en inmiddels komen de andere lopers, die nog niet bij het 30 km punt zijn, nu mj tegemoet. Ik zie heel veel vermoeide gezichten en duidelijk is dat deze marathon zwaarder is dan andere jaren. Kennelijk toch de warmte die parten speelt.
Nog een paar bochten en dan barst het feest voor mij op de Coolsingel los. Mijn benen zijn moe maar voor de rest ben ik de laaste kilometers toch aardig opgeknapt. Het iets lagere tempo scheelt veel energie, dat is duidelijk. Rond de 40 km (2:57:39) gun ik mezelf weer een klein stukje wandelen maar als ik een paar aanmoedigingen uit het publiek krijg is dat net wat ik nodig hem om de draad op te pakken voor het laatste stuk. Het laatste kleine stuk van een fantastische marathon.

Rechtsaf en onder de kubuswoningen door. Voor de 11e keer loop ik hier richting de finish van de marathon Rotterdam. Voor de 11e keer is dit echt geweldig. Op de straat staat met grote cijfers "1000" aangegeven. Nog 1000 meter tot de finish en dat is voor mij nu al reden om het feest te vieren.
Een feest om rechtsaf de Coolsingel op te mogen maar toch ook blij dat het over 2 minuten af is gelopen want het was best wel pittig vandaag met die warmte. En dan hoor ik iemand mijn naam roepen rechts in het publiek. Dat ik het hoor is al een wonder en dat ik Dennis, die het riep, er nog uit pik ook, als al helemaal bijzonder. Dennis staat me hier aan te moedigen maar ik realiseer me nu nog niet waarom dat eigenlijk raar is.
Op de plek waar Maaike en Henk al jaren staan, staan ze ook nu. Voor Maaike dit jaar helemaal geen probleem om vooraan te mogen staan want met haar dikke buik begreep iedereen dat het voor haar al bijzonder (en vermoeiend) was om hier te staan. Wat is er de afgelopen 58 marathons een hoop veranderd in ons leven. Voor nu ben ik weer heel blij met mijn resultaat. Weer een gezonde finisch en dat bij dit warme weer. Gebalde fuisten van trots en blijdschap dat het weer een succesvolle dag was. Toch een ontspannen finish in 3:08:45
Na de finish door het lange uithijgvak om de medaille op te halen, een flesje drinken aan te pakken en dan snel via het metrostation onder de Coolsingel door naar de kleedruimte. Van afstand zie ik Maaike en Henk al staan voor de deur, en daarnaast ook Nicole. En dan snap ik pas waarom Dennis al langs de Coolsingel stond. Die hoefde Nicole niet meer aan te moedigen omdat ze was uitgestapt. Balen maar heel logisch (en verstandig) van haar. Nicole is geen warm weer loper en als je vandaag dan ook nog een vlot tempo wil lopen is dat geen goede combinatie. Uitstappen in plaats van verderop kapot gaan is niet leuk maar wel het beste om te doen. Je pijlen dan richten op wat anders (Dsseldorf binnenkort?) is dan slim. Voor nu heeft ze terecht de pest er over in maar is in ieder geval blij voor mij dat het mij vandaag wl gelukt is om een gezonde finish te krijgen. Dank je wel Nicole, en respect voor je beslissing.

Naar binnen en genoten van een verfrissende douche. n wat te drinken. Daarna op zoek gegaan naar de andere fans van vandaag; onder andere Manon en Pascal. Onze verhalen dat het zwaar is worden door de fans onderbouwd. Ze hebben de nodige slachtoffers gezien vandaag. Tja, de ene marathon is de andere niet. En deze was zwaar, maar ook weer een mooie uitdaging. Bedankt voor jullie steun vandaag.